Instalacja i aktualizacja#

Notepad++ udostępniany jest osobno dla wersji 32- i 64-bitowej w dwóch postaciach:

Obecne wersje NPP występują tylko i wyłącznie w kodowaniu Unicode (w przeszłości istniały także wersje ANSI, ale tylko ze względu na starsze wtyczki, które na dzień dzisiejszy i tak przestały być rozwijane dla tego przestarzałego kodowania).

Z uwagi na wygodę i późniejsze użytkowanie proponuję wybrać drugie rozwiązanie (szczegóły). Wybór między wersją 32- a 64-bitową, oraz wersją kompletną a minimalistyczną pozostawiam w gestii czytelnika.

Wersja 64-bitowa#

Notepad++ bardzo długo występował jedynie w postaci 32-bitowej. Pierwsza wersja 64-bitowa udostępniona została dopiero 2016.09.21 wraz z premierą Notepad++ 7.0 (info z nowości, info z pobierania, info z forum). Dla porównania pierwsza 32-bitowa wersja NPP ukazała się 2003-11-25 (info z webarchive), gdzie na rynku konsumenckim istniały już 64-bitowe procesory AMD. Mamy zatem blisko 13-letni poślizg między tymi wersjami.

Abstrahując od różnic oraz zalet/wad między tymi dwoma architekturami, w przypadku NPP i wersji 64-bitowej mogą wystąpić braki we wtyczkach dla nowej architektury. Niestety większość z nich napisana została wiele lat temu, najczęściej nie jest już rozwijana, i mimo że wciąż działa w 32-bitowym programie, to nie występuje w wersji 64-bitowej. W przypadku wtyczek o otwartym kodzie źródłowym można niekiedy liczyć na pojawienie się wersji pod 64-bity utworzonej przez społeczność, ale nie jest to regułą. Nie ma też żadnej gwarancji, że wszystkie opcje danej wtyczki będą działały poprawnie w nowszej architekturze (zazwyczaj wykonywana jest po prostu odpowiednia kompilacja bez dodatkowych korekt czy testów).

W przypadku Notepad++ wtyczki muszą być tworzone osobno dla wersji 32- jak i 64-bitowej. Nie ma trybu emulacji (znanej chociażby z systemów Windows), zatem w programie 64-bitowym nie można uruchomić wtyczek 32-bitowych.

Jeśli ktoś nie ma potrzeby używania bardzo starych wtyczek, to sugerowałbym jednak wybranie wersji 64-bitowej (obsługa większych plików, niekiedy szybsze działanie, aczkolwiek okupione jest to większym zużyciem pamięci RAM). Zawsze istnieje możliwość postawienia dwóch (lub większej liczby) osobnych wersji NPP obok siebie i podogrywania właściwych pluginów.

Wersja przenośna (portable)#

Od strony praktycznej wersja przenośna jest wygodniejsza niż klasyczna instalacja, dlatego też dalsze opisy będę robił tylko i wyłącznie w kontekście wersji przenośnej. Wersja ta nie integruje się z powłoką systemową, cały program i wszystkie jego ustawienia są przechowywane w jednym katalogu. Możemy w każdej chwili zrobić kopię na pendrive'a lub utworzyć kolejną wersje przenośną obok już istniejącej.

Jeśli w opisach będę nawiązywał do plików lub katalogów programu, to mam na myśli wszystko co umieszczone w obrębie tego głównego folderu # (nazywanego przeze mnie NPP, NPP_folder lub podobnie). Taka forma jest pomocna przy wyjaśnianiu wszelkich modyfikacji.

Struktura katalogów i plików#

W zależności od pobranej paczki (kompletna lub minimalistyczna) już na starcie możemy mieć inną zawartość głównego folderu po wypakowaniu.

Notepad++ - wersja kompletna i minimalistyczna

Rysunek. Notepad++ - wersja kompletna i minimalistyczna

Wersja minimalistyczna pozbawiona została wszelkich dodatkowych rzeczy typu wtyczki, motywy, tłumaczenia, podpowiadanie składni czy moduł aktualizacji. Przydatność takiego kastrata jest ograniczona, dlatego skupimy się od razu na wersji kompletnej.

Zacznijmy od katalogów:

W głównym katalogu jest także szereg innych plików, z czego część odpowiada za konfigurację poszczególnych aspektów programu. Niektóre pliki są tworzone dopiero po pierwszym uruchomieniu (oznaczyłem je symbolem *):

Poszczególne wtyczki (nawet te dostarczane w oficjalnej paczce) mogą tworzyć dodatkowe katalogi/pliki na dowolnym poziomie zagnieżdżenia. Żadne z nich nie zostały wymienione w powyższym wykazie.

Aktualizacja#

Wypisałem i opisałem większość plików tylko z jednego powodu: przed aktualizacją i wszelkimi zmianami najlepiej zrobić kopię najważniejszych ustawień, by potem - w razie ewentualnych kłopotów - nie tracić czasu na ponowne ustawianie wszystkiego. Część wtyczek (jak nie wszystkie) posiada własne pliki konfiguracyjne w katalogu NPP\plugins\Config, nie zapomnij również i o nich.

W przypadku wersji przenośnej aktualizację należy wykonać samodzielnie. W zależności od doświadczenia całość można zautomatyzować jakimś skryptem lub programem do synchronizacji.

Najwygodniej po prostu skopiować w inne miejsce cały katalog programu (tak na wszelki wypadek). Następnie ściągamy aktualną paczkę z programem (nie uruchamiać tej wersji aby niepotrzebnie nie wygenerować dodatkowych plików) i podmieniamy większość plików/folderów w naszej wersji docelowej na zasadzie: zaznacz wszystko >> odznacz pomijane rzeczy >> skopiuj zaznaczone >> wklej skopiowane. Z doświadczenia wiem, że nigdy nie powinno się nadpisywać nowymi wersjami następujących plików:

Jeśli w powyższych plikach konfiguracyjnych nastąpiły jakieś ważne zmiany strukturalne i program działa nieprawidłowo z naszymi poprzednimi wersjami, to wyjątkowo należy nadpisać wszystkie pliki i przeprowadzić konfigurację ponownie. Na przestrzeni kilku lat nie miałem jeszcze takiej sytuacji, ale trzeba być świadomym, że takie ryzyko zawsze istnieje.

Co jakiś czas można też usunąć poniższe pliki aby użyte zostały ich nowsze wersje (tj. te z plików nazwa.model.xml):

Ogólnie wszystko zależy od tego, co i jak modyfikujemy, i na czym zależy nam, aby zostało zachowane przy aktualizacji do nowszych wersji. Znając dokładnie przeznaczenie wszystkich plików i folderów nie powinno być większych problemów z samodzielnym opracowaniem własnego procesu aktualizacji.

Wiele instancji obok siebie#

Z danej wersji przenośnej można bardzo szybko utworzyć kolejną wersję przenośną zwyczajnie ją kopiując do folderu o innej nazwie, co jest bardzo wygodne przy testowaniu różnych rzeczy, bez ryzyka wyrządzenia szkód w wersji pierwotnej. Aby możliwe było odpalenie kolejnej wersji obok już działającej należy uruchomić każdy program z argumentem -multiInst. Można to wykonać przynajmniej na 2 sposoby:

W ustawieniach programu istnieje także osobna zakładka Wieloinstancyjność z dodatkowymi opcjami, ale w praktyce sprawdzają się one gorzej, niż opisywany tutaj argument -multiInst, dlatego nie polecam ich stosowania.

Za pomocą skrótu do pliku notepad++.exe

Tworzymy zwykły skrót do pliku wykonywalnego notepad++.exe i w jego właściwościach (zakładka Skrót >> pole Element docelowy) na samym końcu dostawiamy jedną spację i wartość -multiInst. Całość może wyglądać podobnie jak na poniższej ilustracji:

Notepad++ - ustawienie skrótu dla wielu instancji

Rysunek. Notepad++ - ustawienie skrótu dla wielu instancji

Oczywiście ścieżka programu u każdego może być inna. Przypominam tylko, że jeśli zawiera ona jakieś spacje, to całą należy otoczyć cudzysłowami, np.:

  1. L
  2. K
  3. T'
  4. T
  5. A
  6. O
  7. Z'
  8. Z
  9. #
"D:\Programy na wynos\Notepad++" -multiInst

Problem ze skrótami jest taki, że jak przekopiujemy cały folder w inne miejsce (np. inny dysk lub partycję), to skrót najprawdopodobniej nie będzie działał z uwagi na zmienione położenie programu, które nie odpowiada temu ze skrótu. Ciągłe tworzenie lub poprawianie skrótu nie jest wygodne, szczególnie kiedy często robimy jakieś testy na różnych wersjach NPP, dlatego osobiście korzystam także z metody drugiej.

Za pomocą własnego pliku .bat lub .exe

Najwygodniej utworzyć własny plik wsadowy w głównym folderze NPP (tam gdzie znajduje się plik notepad++.exe), np. z nazwą notepad++ -multiInst.bat, i umieścić w nim poniższy kod:

  1. L
  2. K
  3. T'
  4. T
  5. A
  6. O
  7. Z'
  8. Z
  9. #
notepad++.exe -multiInst

Taki plik można umieścić w każdej kolejne wersji NPP po prostu go kopiując (żadne korekty nie są potrzebne). Od tej pory, kiedy przekopiujemy nasz folder NPP w inne miejsce, to możemy od razu uruchamiać taką wersję naszym plikiem .bat (obok już działających innych wersji NPP), bez konieczności tworzenia lub poprawiania skrótów.

Jeśli ktoś chciałby ustawić własną ikonkę plikowi .bat to może to zrobić w sposób pośredni, tj. wystarczy przekonwertować plik .bat do pliku .exe, np. za pomocą darmowego programu Bat To Exe Converter.

Ile osobnych wersji?#

Jeśli chodzi o ilość tworzonych wersji to nie ma reguły, jak zwykle wszystko zależy od zapotrzebowania. Od siebie dodam, że lepiej utworzyć sobie dwie osobne wersje, np. pełną (ze wszystkimi wtyczkami) i lekką (tylko z potrzebnymi wtyczkami), niż ciągle używać jednej i tej samej wersji do wszystkiego. Sam posiadam dwie główne wersje użytkowane na co dzień: do programowania (pełna) i do tworzenia dokumentacji (odchudzona), które różnią się nie tylko samymi wtyczkami, ale też odmiennym motywem i kolorowaniem składni.

Można też pójść o krok dalej, i np. tworzyć osobne wersje dla każdego projektu, gdzie poustawiamy sobie wszystkie wtyczki pod konkretny projekt. Przydatna sprawa, kiedy np. pracujemy nad czymś w grupie, i zachodzi potrzeba szybkiego przekazania części obowiązków innej osobie. Razem z obowiązkami osoba taka otrzymuje również ustawione środowisko, w którym ów zadanie może wykonać, bez zbędnego tracenia czasu na konfigurowanie całości.

Zastosowań kilku wersji NPP uruchamianych obok siebie może być bardzo wiele, dlatego już teraz zachęcam do samodzielnego eksperymentowania!

Pasek społecznościowy

SPIS TREŚCI AKTUALNEJ STRONY

Instalacja i aktualizacja (H1) Wersja 64-bitowa (H2) Wersja przenośna (portable) (H2) Struktura katalogów i plików (H3) Aktualizacja (H3) Wiele instancji obok siebie (H3) Ile osobnych wersji? (H4)