Główne okno programu#

W programie Notepad++ główne okno programu # to klasyczne okno Windowsa, gdzie w trybie standardowego wyświetlania widoczne są jego dwa graniczne element, tj. u góry Pasek tytułu a na dole Pasek stanu. W samym oknie znajduje się kilka charakterystycznych obszarów, które wyszczególniłem na poniższej opisowej grafice #:

Notepad++ - główne okno programu z opisanymi wszystkimi możliwymi elementami

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu z opisanymi wszystkimi możliwymi elementami

Poszczególne elementy można scharakteryzować następująco:

W zależności od trybu wyświetlania głównego okna programu nie wszystkie wyżej wymienione elementy będą widoczne.

Wiele głównych okien programu#

Istnieje możliwość otworzenie dowolnej liczby głównych okien programu z danej wersji NPP. Można to wykonać przynajmniej na dwa sposoby:

Każde takie okno to w zasadzie nowy proces notepad++.exe. Są one niezależne od siebie i zamknięcie jednego okna (nawet startowego) nie powoduje zamknięcia pozostałych okien. Po zamknięciu programu nie ma możliwości odtworzenia wszystkich otwartych okien za pomocą sesji - niestety w pliku sesji przechowywany jest stan tylko jednego okna (bug 8009).

Tryby wyświetlania głównego okna programu#

W programie Notepad++ główne okno programu może pracować w różnych trybach wyświetlania. W przypadku ekranów o niewielkiej powierzchni, kiedy nie ma możliwości dokupienia/dostawienia dodatkowych ekranów, tryby te pozwalają zaoszczędzić nieco pikseli, co zwykle przekłada się na niewielkie zwiększenie Obszaru edycji w pionie.

Z praktycznego punktu widzenia możemy wyróżnić następujące tryby wyświetlania dla głównego okna programu:

Niektóre z trybów można łączyć ze sobą, np. tryb pełnoekranowy z trybem Post-It, a tryb podwójnego widoku jest na tyle uniwersalny, że działa w każdym z wyżej wymienionych trybów.

Tryb standardowego wyświetlania#

Jest to domyślny tryb wyświetlania, gdzie główne okno programu pokazuje wszystkie możliwe elementy, tj. Pasek tytułu, Pasek menu, Pasek narzędzi, Pasek kart, Obszar edycji, Kontenery (Lewy/Prawy/Górny/Dolny) i Pasek stanu (patrz opisowa grafika).

Notepad++ - główne okno programu w trybie standardowego wyświetlania

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu w trybie standardowego wyświetlania

Po kliknięciu przycisku maksymalizacji (ulokowanego po prawej stronie na Pasku tytułu) główne okno programu zajmuje całe dostępne miejsce na monitorze, ale bez zakrywania systemowego Paska zadań. Po ponownym kliknięciu na przycisku maksymalizacji (lub szybkim dwukliku na Pasku tytułu) okno przejdzie w tryb konkretnego rozmiaru, gdzie przeciąganie jego krawędzi lub rogów pozwala ustawić dowolny rozmiar tego okna.

W razie potrzeby tryb standardowego wyświetlania można odchudzić ze zbędnych elementów, tj. Paska menu, Paska kart, Paska stanu czy Kontenerów.

Tryb pełnoekranowy#

W trybie pełnoekranowym główne okno programu zajmuje całe dostępne miejsce na monitorze i zakrywa systemowy Pasek zadań. Ponadto tryb ten ma trwale wyłączony Pasek tytułu i Pasek narzędzi. Tryb pełnoekranowy aktywujemy lub dezaktywujemy wybierając u góry na Pasku menu kolejno Widok >> Przełącz tryb pełnoekranowy lub wciskając domyślny skrót F11. Kliknięcie na przycisku [+] umieszczonym w prawym górnym rogu okna będącego w trybie pełnoekranowy również opuszcza ten tryb.

Notepad++ - główne okno programu w trybie pełnoekranowym

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu w trybie pełnoekranowym

Będąc w trybie pełnoekranowym możemy wywołać tryb Post-It za pomocą domyślnego skrótu F12, co spowoduje, że tryb Post-It zajmie całe dostępne miejsce na monitorze (zakrywając jednocześnie systemowy Pasek zadań).

W razie potrzeby tryb pełnoekranowy można odchudzić ze zbędnych elementów, tj. Paska kart, Paska stanu czy Kontenerów.

Tryb Post-It#

W trybie Post-It główne okno programu zachowuje swoje aktualne położenie, jest zawsze na wierzchu względem innych okien, i ma trwale wyłączone wszystkie paski, tj. Pasek tytułu, Pasek narzędzi, Pasek kart i Pasek stanu. Bardzo często tryb ten nazywany jest trybem konsolowym. Tryb Post-It aktywujemy lub dezaktywujemy wybierając u góry na Pasku menu kolejno Widok >> Przełącz tryb Post-It lub wciskając domyślny skrót F12. Kliknięcie na przycisku [+] umieszczonym w prawym górnym rogu okna będącego w trybie Post-It również opuszcza ten tryb.

Notepad++ - główne okno programu w trybie Post-It

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu w trybie Post-It

Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że przy włączonym trybie Post-It nie ma możliwości zmiany rozmiaru i położenia okna, np. kiedy nie zajmuje ono całego ekranu. Wygląda na to, że w trybie tym Notepad++ blokuje wiele standardowych akcji przewidzianych dla windowsowych okien. W razie potrzeby należałoby opuścić tryb Post-It, następnie ustawić nowe wymiary/położenie okna, i z powrotem przejść do trybu Post-It. Nie jest to szczególnie wygodne, ale innej sposobności Notepad++ nie oferuje. Jeśli zachodzi potrzeba częstego manewrowania rozmiarem czy położeniem okna w trybie Post-It warto sięgnąć po zewnętrzne programy, które takie funkcje zapewniają (rozmiar, położenie).

Jeśli położenie okna będącego w trybie Post-It ponad innymi oknami (tj. zawsze na wierzchu) nam przeszkadza to można skorzystać z pewnego obejścia. Wystarczy przypisać skrót klawiszowy dla opcji Zawsze na wierzchu dostępnej u góry na Pasku menu w sekcji Widok. Dzięki temu po przejściu w tryb Post-It możemy dezaktywować opcję Zawsze na wierzchu w dowolnym momencie. Problem w tym, że trzeba to robić za każdym razem, kiedy przechodzimy w tryb Post-It, bo każdorazowe jego wywołanie samoczynnie aktywuje opcję Zawsze na wierzchu.

Będąc w trybie Post-It możemy wywołać tryb pełnoekranowy za pomocą domyślnego skrótu F11, co spowoduje, że tryb Post-It zajmie całe dostępne miejsce na monitorze (zakrywając jednocześnie systemowy Pasek zadań).

W razie potrzeby tryb Post-It można odchudzić ze zbędnych elementów, tj. z Kontenerów.

Tryb podwójnego widoku#

Notepad++ pozwala dzielić główne okno programu na dwa niezależne widoki (info z webarchive). Każdy z tych widoków posiada własny Obszar edycji i skojarzony z nim Pasek kart. Przy otwartych minimum dwóch plikach drugi widok przywołujemy na kilka sposobów:

Domyślnie oba widoki znajdują się jeden obok drugiego w układzie lewo-prawo (podział wertykalny). Są one oddzielone od siebie specjalnym paskiem separacji #. W zależności od tego, który widok jest aktywny, to do niego będą trafiały wszystkie otwierane w późniejszym czasie pliki. Przełączanie między widokami można wykonać poprzez kliknięcie lewym/prawym przyciskiem myszy na karcie z Paska kart lub w Obszarze edycji jednego z widoków, wybierając u góry na Pasku menu kolejno Widok >> Przejdź do drugiego widoku lub wciskając domyślny skrót F8.

Notepad++ - główne okno programu w trybie podwójnego widoku (podział wertykalny)

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu w trybie podwójnego widoku (podział wertykalny)

Pasek separacji, prócz oczywistego wizualnego podziału między dwoma widokami, wprowadza także kilka dodatkowych funkcji:

Notepad++ - główne okno programu w trybie podwójnego widoku (podział horyzontalny)

Rysunek. Notepad++ - główne okno programu w trybie podwójnego widoku (podział horyzontalny)

Wyłączenie jednego z widoków wiąże się z koniecznością pozbycia wszystkich pootwieranych plików w tym widoku. Można po prostu pozamykać wszystkie karty (kiedy nie są już potrzebne) albo poprzenosić je osobno do drugiego widoku. Niestety za pomocą wbudowanych mechanizmów w NPP nie ma możliwości hurtowego przenoszenia wszystkich kart poprzez ich zaznaczenie, ale istnieje taka sposobność przy użyciu wtyczki Window Manager.

Warto podkreślić, że w drugim widoku można umieścić ten sam plik, który znajduje się w pierwszym widoku (opcja klonowania). Jest to przydatne w sytuacji, kiedy plik jest długi i chcielibyśmy mieć możliwość szybkiej modyfikacji/podglądu dwóch jego fragmentów. Innym nie mniej popularnym zastosowaniem będzie porównywaniu różnych wersji tego samego pliku, co zostało wykorzystane w bardzo popularnej wtyczce ComparePlus. W tym przypadku niezwykle pomocne okazują się także opcje synchronizujące przewijanie pionowe/poziome w obu widokach. Można je włączyć wybierając u góry na Pasku menu kolejno Widok >> Synchronizuj przewijanie pionowe lub Synchronizuj przewijanie poziome lub klikając na odpowiadających tym funkcjom przyciskach NPP - przyciski synchronizacji pionowej i poziomej na Pasku narzędzi.

Oba widoki używają tego samego, wybranego przez nas motywu, i wszystkie ustawienia programu również mają zastosowanie do każdego z tych widoków. Chyba jedynym wyjątkiem będzie aktualny rozmiar czcionki w Obszarze edycji danego widoku (kontrolowany przykładowo kombinacją klawisza Ctrl i kółka myszy), który dla każdego z widoków jest niezależny, i który zostaje zapamiętany nawet po zamknięciu widoku czy samego programu.

Kiedy pojedyncze główne okno programu z dwoma widokami jest niewystarczające to można rozważyć otworzenie kolejnych głównych okien programu, i w każdym z nich przejść w tryb dwóch widoków. Oczywiście są edytory, które pozwalają tworzyć większą/dowolną liczbę widoków w jednym oknie, ale konieczność stosowania takiego rozwiązania jasno wskazuje, że nasz całkowity obszar roboczy jest zbyt mały i należałoby rozważyć dostawienie dodatkowych monitorów.

Odchudzanie trybów wyświetlania#

Notepad++ pozwala wyłączyć niektóre elementy głównego okna programu, co może mieć przełożenie na dodatkowe odchudzenie niektórych trybów wyświetlania. Na dzień dzisiejszy możemy kontrolować stan włączenia/wyłączenia dla:

Pasek społecznościowy

SPIS TREŚCI AKTUALNEJ STRONY

Główne okno programu (H1) Wiele głównych okien programu (H2) Tryby wyświetlania głównego okna programu (H2) Tryb standardowego wyświetlania (H3) Tryb pełnoekranowy (H3) Tryb Post-It (H3) Tryb podwójnego widoku (H3) Odchudzanie trybów wyświetlania (H3)